توئیت ترامپ، میدان جنگ روانی: تهدید، ابهام و فشار همزمان
نوشتاری از دکتر محمدمهدی حکمت مهر
در سیاست خارجی آمریکا، جنگ نظامی و جنگ روایی اغلب به موازات هم به کار گرفته میشوند تا اهداف سیاسی و استراتژیک تقویت شوند. بسته شدن تنگه هرمز توسط رزمندگان اسلام، اضطراب و نگرانی شدیدی را در واشنگتن ایجاد کرده است. در چنین شرایطی، ترامپ در صدد است با بهرهگیری از جنگ روایتها، فشار سیاسی و روانی ایجاد نموده و از این مخمصه خارج شود. در توییت ده مارس، ترامپ نه تنها ایران را از نظر نظامی تهدید میکند، بلکه با بهره از تاکتیکهای جنگ روایی در صدد کنترل ادراک مخاطب ایرانی و حتی نهادهای بینالمللی بوده و پیام خود را مشروع و خیرخواهانه جلوه میدهد! استفاده از لحن محاورهای و مستقیم موجب جلب توجه رسانهها و عموم مردم میشود.
مهمترین تاکتیکهای بکار رفته در این توییت عبارتند از:
۱.بحرانسازی: هرگونه اقدام ایران علیه تنگه هرمز به عنوان یک بحران فوری و بزرگ معرفی شده است. در حالی که اقدام ایران در راستای دفاع در برابر تجاوز تحمیلی تروریستهای سنتکام است.
۲.اغراق در تهدید: ترامپ برای سرپوش گذاشتن در شکستهای میدانی، شدت پاسخ آمریکا را به شکل “TWENTY TIMES HARDER” و “Death, Fire, and Fury will reign upon them” بیان کرده است. همچنین او قدرت نظامی آمریکا را نه فقط به عنوان یک ابزار عملی، بلکه به عنوان یک نماد استراتژیک و روانی برجسته میکند.
۳. دوگانهسازی اخلاقی: ساکن جزیره اپستین، ایران را به عنوان دشمن مطلق و آمریکا را به عنوان قهرمان خیر معرفی کرده است!!
۴. روایتسازی پیشدستانه: قبل از وقوع هر حادثه، چارچوب واکنش فاجعهآمیز آمریکا تعیین شده است.
۵. سادهسازی پیچیدگی: مسائل ژئوپلیتیک پیچیده به چند گزاره ساده تقلیل یافته: اقدام ایران منجر به پاسخ شدید آمریکا و نهایتا نابودی ایران است.
۶. مشروعیتبخشی: این اقدام به عنوان هدیهای به چین و سایر کشورها معرفی شده تا مشروعیت اخلاقی و سیاسی پیدا کند.
۷.چارچوببندی احساسی: استفاده از کلمات هیجانی مانند Death, Fire, Fury برای القای ترس و همزمان مشروعیتبخشی اخلاقی. این امر موجب میشود پیام قابل توجه، احساسی و فوری به نظر برسد
برخی پیامدهای شناختی این توئیت نیز عبارتند از:
۱.دستکاری واقعیت: با ترکیب تهدید، اغراق و ابهام، برداشت مخاطب درباره توان و اراده آمریکا و ایران را تغییر میدهد.
۲.ایجاد ترس شدید و اضطراب در مخاطب ایرانی و حتی نهادهای بینالمللی
ایجاد سردرگمی مخاطب: “But I hope, and pray, that it does not happen! مخاطب ایرانی و نهادهای دیپلماتیک تحت فشار روانی قرار میگیرند، تصمیمگیری دشوار و واکنش سریع به نظر ضروری میآید.
