خوزستان یا هرمزگان خاک ایران شهید پرور است
تقدیم به دلاور بوشهری علیرضا تنگسیری
نوشتاری از آقای محمد جمیری پژوهشگر گروه مطالعات انقلاب اسلامی پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی
قبل از انقلاب بندر آبادان و حاشیه دل انگیز رود کارون در اهواز به خصوص در شب ها محل و مامنی برای گشت و گذار اهالی و تفریح مسافران بود… بعد که انقلاب پیروز شد و جنگ تحمیلی آغاز ، نه تنها آبادان و اهواز بلکه کل خوزستان از خرمشهر و هویزه تا دهلاویه و شوش و دزفول و فکه و چزابه و … همگی شدند محل جانفشانی دلیر مردان ایرانی و شهیدان وطن…. نه فقط خوزستان بلکه از کردستان تا کرمانشاه و ایلام همگی شدند مزار شهیدان و محلی برای زیارت مناطق عملیاتی غرب و جنوب ایران… وقتی به خوزستان می روی انگار داری در بهشت قدم می زنی. همه جایش بوی شهید می دهد. بوی گلوله و باروت.
یادآور عملیات هایی است با رمز یا زهرا. یاد همت و خرازی و باکری و حاج قاسم و … زنده می شود…. در تمام سال های پس از دفاع مقدس فکر نمی کردیم جای دیگری در ایران بشود محل عملیات و مزار شهیدان.
تا جنگ دوازده روزه که تهران شد همان خاک خوزستان…. سرداران بزرگی که جای ماندگان دفاع مقدس بودند به تهران هوای خوزستان دادند…. باقری و رشید و سلامی و .حاجی زاده… در جنگ رمضان هرمزگان هم، همین شد.
درست مثل اهواز و آبادان، بندر عباس و جزایر آن سال ها فقط برای ما یادآور تفریح بود و خرید. پاساژ گردی و گذراندن ایام فراغت. اما جنگ رمضان همه چیز را تغییر داد. هرمزگان و بندر عباس از همان روز اول تجاوز شدند محل اصلی عملیات. شدند خرمشهر دفاع مقدس. جزایر ایرانی دیگر نه برای تفریح و خرید که شدند خط مقدم مبارزه با کفر و نفاق. با همان اسم مستعار خودشان: جزایر نازعات.
دلاوران هرمزگانی دشمن را خفه کردند. تنگه را بر آنها تنگ کردند. دشمن وامانده شد. مردمان جنوب آرامند و با حیا. اهل هیاهو و جنجال نیستند. شاید برای همین هم هست که در پایتخت مدافع حقی ندارند.
ساکنان خط ساحلی خلیج فارس از خوزستان تا هرمزگان همه همین طورند اهل داد و فریاد نیستند اما کار را به خوبی انجام می دهند. نفس آمریکا و دوستان عربش را در تنگه هرمز بستند تا بفهمند اینجا تنگه هرمز است نه تنگه ترامپ و بن سلمان.
فرمانده عملیات هم مرد دیگری از خطه جنوب بود . متولد ساحل خلیج فارس . هم نامش و مرامش لرزه بر اندام دشمن انداخته بود.
علی رضا تنگسیری. نامش یادآور دلیران تنگستان و رییس علی دلواری بود. هموکه با امپراتوری قدر قدرت بریتانیا جنگید. مرامش هم عملا عظمت استکبار را در خلیج فارس در هم شکست. اما او هم در بندر عباس به شهادت رسید.
نه تنها او که بسیاری از فرزندان ایران از خطه خلیج فارس در بندر عباس و جزایر ایرانی به شهادت رسیدند… تا از این بعد بندر عباس و جزایر هم بشود زیارت گاه . بشود جایی که هر سال اعلام کنند اردوی راهیان نور امسال فکه و هویزه و یا بندر عباس و جزایر هرمز و فارسی. هر جا که شهیدی بر زمین افتاده باشد می شود زیارت گاه…
چه می شود کرد با تقدیر خدای عالم…این را خدا خواسته است که خاک ایران شهید پرور بشود… هر جایش نگاه می کنی کربلای کوچکی است. کل ارض کربلا را شاید برای ایران گفته باشند. شاید سال های بعد گوشه دیگری از خاک ایران شد محل عملیات و محل زیارت.
