مبناها را حفظ کنیم، بناها ساخته می شود

مبناها را حفظ کنیم، بناها ساخته می شود

نوشتاری از حجت ‌الاسلام دکتر سعید داودی عضو هیأت ‌علمی گروه قرآن پژوهی پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی

هر جنگی ریشه در فلسفه‌ای خاص دارد؛ برخی جنگ‌ها ابزاری برای گسترش سلطه‌ی جغرافیایی، توسعه‌طلبی، کسب قدرت و شهرت، و گاه برای مقابله با خداپرستان و عدالت‌جویان است .

اما در این میان، گروهی هستند که تنها برای خدا ، کسب رضایت او، و در دفاع از سرزمین، نوامیس و آرمان‌های متعالی می‌جنگند. در حقیقت، نبرد آنان «دفاعی» است؛ نه «تهاجمی» و اشغالگرانه، و نه به قصد تصرف سرزمین‌های دیگر ملل، نابودی جان‌ها، غارت اموال و تجاوز به حریم مردم.

قرآن کریم در یک دسته بندی جنگ ها را به دو بخش کلّی تقسیم می کند : پیکار در راه خدا و جنگ در راه طاغوت؛ (الَّذينَ آمَنُوا يُقاتِلُونَ في‌ سَبيلِ اللَّهِ وَ الَّذينَ كَفَرُوا يُقاتِلُونَ في‌ سَبيلِ الطَّاغُوتِ). «طاغوت» صیغه مبالغه از «طغیان» و به معنای تعدی و تجاوز از حد و مرز است؛ از این‌رو به شیطان، حاکم جبّار، متکبر و مستکبر، و هر مسیری که به غیر حق منتهی مى‌گردد، طاغوت گفته می‌شود.

سپس در ادامه دستور می‌دهد با یاران شیطان بجنگید که کید و نقشه‌شان ضعیف است؛ (فَقاتِلُوا أَوْلِياءَ الشَّيْطانِ إِنَّ كَيْدَ الشَّيْطانِ كانَ ضَعيفا). طاغوت و قدرت‌های طغیانگر و ظالم، هرچند به ظاهر بزرگ و قوی جلوه کنند، اما از درون زبون و ناتوان‌اند. از ظاهر مجهز و آراسته آنان نهراسید، زیرا درونشان خالی است و نقشه‌هایشان همانند قدرتشان سست و ضعیف است؛ چون متکی به نیروی لایزال الاهی نیستند، بلکه متکی به نیروهای شیطانی‌اند.

 امروزه مصداق واضح و روشن طاغوت، رژیم‌های متجاوز و مستکبرِ آمریکا و اسرائیل‌اند که تنها برای چپاول ثروت‌های عظیم و استیلای بر ایران اسلامی، به کشور ما هجوم آورده و حتی در میانه مذاکرات، جنگی تازه و ناجوانمردانه را بر ملت ما تحمیل کرده‌اند.

روشن است که جنگ، ویرانگر و مخرب است و آسیب‌های متعددی به بار می‌آورد؛ در آتشِ جنگ، بناها آوار می‌شوند و از بین می‌روند؛ جان‌های عزیزی ستانده می‌شود و کمبودها، کاستی‌ها و سختی‌های فراوانی در معیشت مردم نمایان می‌شود.

اما نکته حیاتی در این میان آن است که این آسیب‌ها نباید اراده مردم را سست کند، یا در مسیر روشنی که برگزیده‌اند، خللی وارد سازد؛ مسیری که مظهر استقلال، دوری از وابستگی، پرهیز از تسلیم و ذلت در برابر استکبار جهانی و رویکرد خداجویی و توکل بر خداست.

اگر مبانی، بسترهای اعتقادی و باورهای عمیق دینی و فطری باقی بماند، بناها دوباره ساخته می‌شود؛ حتی بهتر از گذشته…