با درگذشت یا شهادت رسولان و رهبران «اثر» آنها از بین نمی رود
نوشتاری از دکتر احمد شاکری عضو هیئت علمی گروه ادبیات اندیشه پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی
اعقابکم و من ینقلب علی عقبیه فلن یضر الله شیئا»
ایات مبارکه قران همچون خورشید و ماه در هر زمانه ای طلوعی نو دارند.
ایه ۱۴۴ سوره مبارکه آل عمران پس از شهادت زعیم عالی قدر و قائد امت پرتوی درخشان یافته و نزولی تازه یافته است.
مخاطب امروز این کلمات دوشادوش مسلمانان صدر اسلام در جنگ احد قرار گرفته است و خبر شهادت درگذشت رهبر خود را در این ایه معنی می کند.
از جمله مضامین مندرج در این ایه که امروز بیش از هر روز دیگری بدان نیاز داریم این موارد است:
مرگ (موت یا شهادت) سرنوشت تخطی ناپذیر برای هر انسانی است. رسولان الهی و رهبران دینی از این سنت مستثنی نیستند.
خداوند ادامه دین خود را منوط به حیات بزرگترین شخصیت هستی یعنی پیامبر خاتم نکرده است. نظام جمهوری اسلامی که میوه برامده از این شجره طیبه است نیز از این قاعده مستثنی نیست و با شهادت رهبر خود دچار زوال نخواهد شد.
همانطور که رسولان در پی هم امده اند و هیچ گاه زمین خالی از حجت نبوده است، نظام جمهوری اسلامی نیز مستظهر به اولیای الهی است که برای رهبری و هدایت ان مبعوث می شوند.
با درگذشت یا شهادت رسولان الهی و اولیاء دینی سلسله هادیان و رهبران امت گسسته نمی شود.
با رفتن رسولان و رهبران «اثر» انها از بین نمی رود. انچه موت می پذیرد جان و رهرو است و انچه باقی می ماند رسالت و راه است. جمهوری اسلامی راه است.
رسول الهی راه را می شناساند. به خود دعوت نمی کند بلکه به راه (دین) فرا می خواند. رهبران جمهوری اسلامی، به ارمان های انقلاب اسلامی بشارت داده و به ارزشهای ان دلالت می کردند. ارمان ها و ارزشها با رفتن رهبران باقی است.
مرگ مبشر مرگ (بشارت) نیست. مرگ رسول مرگ (رسالت) نیست. تنها کسانی با مرگ یا شهادت رسول از راه منحرف می شوند که به رسول ایمان نیاورده باشند. ملت اسلامی هم مومن به رهبر خود است و هم مومن به راه روشن رهبر.
برای حفظ رسالت و ثمره ان، حضور جمعی ضروری است. تا مومنان به رسالت حضور داشته باشند فقدان رسول خطری را متوجه رسالت نخواهد کرد. مومنان به ارمانهای انقلاب اسلامی تضمین کننده بقای جمهوری اسلامی خواهند بود.
رسولان و رهبران دینی ملت را از گذشته عبور می دهند. ملتی که گذشته تاریک خود را پشت سر گذاشته به ان باز نخواهد گشت.
تنها ملت و امتی مصون از خطای بازگشت به دوران جاهلیت است که گذشته و اکنون را بشناسد.
قلب یک ملت از اکنون مومنانه به گذشته جاهلانه نه یک خطای جزیی که یک دگرگونی کامل است. هر گونه بازگشت به گذشته موجب از دست رفتن دستاوردهای رسالت رسولان و رهبران دینی است.
بازگشت به گذشته موجب نتایج فاجعه باری خواهد شد که کلیت دستاوردها را به خطر می اندازد. مومنان به جمهوری اسلامی بلکه علاقمندان به ایران که جمهوری اسلامی حافظ کیان ان است می دانند هر گونه تخطی از ارمان ها هزینه گزافی را موجب خواهد شد.
خداوند عهد خود را با مومنان منوط به نصرت دین خدا توسط انها کرده است. این عهد قطعی و وعده الهی به نصرت تخلف ناپذیر است.
اکنون و در مقطعی که جمهوری اسلامی ایران نزدیک ترین فاصله را تا رسیدن به قله ای رفیع پیش رو دارد، گویا این ایه بر قلب تک تک مومنان نازل شده است. ملتی که این روزها و شب ها خیابان را رها نمی کند و خود را در میدان ارمان ها می بیند.
ملتی که با چشمی بر رهبر عالی قدر خود می گرید و با چشمی دیگر به اینده چشم دوخته است. ملتی که با یک دست با زعیم و قائد خود وداع می کند و دست دیگر را برای بیعت با جانشین ایشان پیش اورده است.
