ویرانگر همچون عذابهای آسمانی و زمینی
نوشتاری از حجت الاسلام دکتر سعید داوودی عضو هیأت علمی گروه قرآن پژوهی پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی
پس از گذشت نزدیک به چهل روز از آغاز جنگ تحمیلی سوم، ایالات متحده آمریکا شروط دهگانه ایران را با وساطت پاکستان برای برقراری آتشبس پذیرفت. مقرر شد این مواد ده گانه، مبنای مذاکرات در اسلامآباد قرار گیرد.
مردم ایران، با پیشینهای از خلف وعدههای آمریکا در ماجرای برجام و همچنین دو دور مذاکرات ناتمام سال گذشته، و تجربه تلخ حملاتِ آمریکا و رژیم صهیونیستی، عمیقاً نگراناند.
بهویژه که پای اسرائیل در میان است؛ رژیمی که میداند هرگونه آتشبسی به زیانش تمام خواهد شد و نتانیاهو را برای همیشه در آستانه سقوط از عرصه سیاست قرار خواهد داد.
فریبکاری و بیرحمی رژیم صهیونیستی و طرح ترور مسئولان، همچنان بر سرِ میزِ این رژیم کودککش قرار دارد. اکنون نیز این رژیم سفاک، حملات گسترده و بیرحمانهای را به لبنان روا داشته و به صغیر و کبیر رحم نمیکند.
در این شرایط، دست کشیدن از حمایت حزبالله و مردم مظلوم لبنان، خلافِ مروت و دور از آموزههای دینی است؛ بهویژه آنکه حزبالله، به یاری و حمایت از ایران، وارد نبرد با اسرائیل شده است.
این نگرانیها و دلنگرانیهای از این دست، موجب شد که مردمِ حاضر در صحنه، بهویژه در تجمعات شبانه، مسئولان را از مذاکره برحذر دارند و خواهانِ مقابله با زیادهخواهی رژیم صهیونیستی باشند. برخی نیز از مرز نگرانی گذشتند و مذاکره را خیانت به کشور میدانند.
روشن است که باید دغدغه ملت را درک کرد و به غیرت این قشر از مردم غبطه خورد؛ اما آنچه در این میان نگرانکننده است، تفرقه داخلی و چندجبهه شدن مردمِ حاضر در صحنه و انقلابی است.
باید به مسئولان خدوم نظام، بهویژه تصمیمات شورای امنیت ملی کشور، اعتماد داشت؛ مخصوصاً با توجه به اینکه برابر قانون اساسی، اختیار جنگ و صلح بر عهده رهبری نظام است و شورای امنیت ملی نیز بدون رضایت مقام معظم رهبری نمیتواند چنین تصمیمی اتخاذ کند.
مردم حق دارند نگران باشند و باید در تجمعات، نگرانی خود را با صدای بلند اعلام کنند؛ اما اتهامزنی و برچسب خیانت به مسئولانی که جان بر کف گرفته و در این روزهای خوف و خطر پای کار مردم و کشور ایستادهاند، بسیار نارواست.
خطر تفرقه و درگیری در جبهه انقلاب، بسیار آسیبزاست و میتواند تمام زحمات این چهل روز را بر باد دهد و دامنه شقاق را حتی پس از پایان جنگ نیز امتداد بخشد.
قرآن کریم، خطر تفرقه و تشتت را همچون عذابهای آسمانی و زمینی، ویرانگر میداند و میفرماید: «قُلْ هُوَ الْقادِرُ عَلَى أَنْ يَبْعَثَ عَلَيْكُمْ عَذَاباً مِنْ فَوْقِكُمْ أَوْ مِنْ تَحْتِ أَرْجُلِكُمْ أَوْ يَلْبِسَكُمْ شِيَعاً وَيُذِيقَ بَعْضَكُمْ بَأْسَ بَعْضٍ انْظُرْ كَيْفَ نُصَرِّفُ الْآياتِ لَعَلَّهُمْ يَفْقَهُونَ؛ بگو: او تواناست که عذابی آسمانی یا زمینی بر شما برانگیزد یا شما را گروه گروه به جان هم اندازد و رنج برخی از شما را به برخی دیگر بچشاند؛ بنگر چگونه آیات گوناگون را برایشان بازگو میکنیم شاید بفهمند [و بازگردند].» (انعام/ ۶۵)
به نوشته برخی از مفسران : «اختلاف کلمه و پراکندگی در میان جمعیت، به قدری خطرناک است که در ردیف عذابهای آسمانی، صاعقهها و زلزلهها قرار گرفته است؛ و راستی چنین است.
بلکه گاهی ویرانیهای ناشی از اختلاف و پراکندگی، به درجات بیشتر از ویرانیهای ناشی از صاعقهها و زلزلههاست. بارها دیده شده کشورهای آباد، در سایه شوم نفاق و تفرقه، به نابودی مطلق کشیده شدهاند؛ و این سخن، هشداری است به همه مسلمانان جهان.» (تفسیر نمونه).
دلدادگان به انقلاب و نظام اسلامی و شیفتگان قائد شهید ، این روزها بیش از هر زمانی باید از تفرقه و چند دستگی بپرهیزند.
