دفاع آبی

دفاع آبی

نوشتاری از دکتر محمود مهام عضو هیئت علمی گروه مطالعات انقلاب اسلامی پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی

قدمت سده­ها خشکسالی در این سرزمین از یکسو و خباثت خصم صهیونی-آمریکایی از سوی دیگر، تدابیر پیش­دستانه برای بُن­مایه حیات (آب) را ضروری می­سازد.

 با توجه به اتمام فصل زمستان و در پیش بودن بارش­های بهاری، می­بایستی با یادآوری میراث دانشی-زیستی آب در این سرزمین سیلابی، بازخوانی طرح کوثر در جهاد سازندگی و تقویت هدفمند ایستگاه­های تحقیقاتی موجود، خیلی سریع برای انجام اقدامات صحیح در مورد آبخوانداری و آبخیزداری در وسعت سرزمینی، اقدام شود.

این اقدام آینده­نگرانه می­تواند پادزهری در برابر اقدامات احتمالی دشمن در تخریب سازه­های آبی رایج نظیر سدها و دیگر احتمالات ضد انسانی باشد.

در واقع، درک بیوفیزیکی-اجتماعی آب، موجب می­شود پدافند غیر عامل فراپایدار در حوزه مسائل آب و انرژی در ایران بر پایه درک آمایش سرزمینی صورت گیرد.

 این اقدام امری صرفاً فنی-مهندسی نیست، بلکه اجتماعی- اکولوژیک می­باشد، از این­رو، محتاج مشارکت مردمی در مناطق مختلف کشور است.

فراخوان ملی با رویکرد منطقه­ای برای حفاظت از منابع آبی، گام اولیه و فوری برای دفاع آبی در نبرد نامتقارن کنونی است.

 بنابراین، نه فقط وزارت نیرو و وزارت جهاد کشاورزی بلکه وزارتخانه­های مرتبط با حوزه­های آموزش و فرهنگ نیز مسئولیت دارند.

حداقل وظیفه فوری، آگاه­سازی در هر یک از مناطق و نواحی به­صورت محلی، تسهیلگری و بسیج منابع برای استفاده حداکثری از فرصت پیش  رو برای ذخیره سازی آب و تداوم زیست جمعی می­باشد. شواری عالی انقلاب فرهنگی و فرهنگستان علوم نیز میتوانند در حفاظت و پاسداری از «فرهنگ و دانش آب» در پهنه سرزمینی، دستورکارهای مناسبی تعریف نمایند.

 در این­صورت، جنگ تحمیلی سوم، فرصتی برای بسیج دانشی-تحقیقاتی- مردمی در راستای تقویت تاب آوری و کاربست استعدادهای طبیعی سرزمین برای دفاع آبی خواهد شد.