صراط مستقیم مردمان مبعوث:مراقبت خیابان از سیاست

صراط مستقیم مردمان مبعوث:
مراقبت خیابان از سیاست

نوشتاری از مهدی جمشیدی عضو هیأت علمی گروه فرهنگ پژوهی پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی

۱. مذاکره با آمریکا، کج‌راهه بوده و همچنان نیز است و در نهایت نیز هیچ حاصلی نخواهد داشت. مذاکره، جزئی از عملیات فریب است؛ نه‌فقط برای جنگ، بلکه برای تنفس مصنوعی دادن به حیات اقتصادی آمریکا. ترامپ، خدعه‌گر است و نیرنگ‌باز. او به هیچ وعده‌ای عمل نخواهد کرد. ازاین‌رو، نباید خویش را در حال تعلیق قرار بدهیم. نتیجه، مشخص است و اتفاق تازه‌ای رخ نخواهد داد. از معبر مذاکره، در انتظار فصل جدید نباشید.

۲. اگر جمهوری اسلامی نیز عملیات فریب را در پیش گرفته، سخن دیگری است، اما اگر مذاکره را باور کرده، باز هم ضربه خواهد خورد. از آغاز گفتیم و نوشتیم که آتش‌بس و مذاکره، ناصواب بودند و تنها گزینه، جنگ است. دریچۀ فتوحات ما، جنگ است، نه مذاکره. هرچه بجنگیم، پیش خواهیم رفت و هرچه مذاکره کنیم، به عقب رانده خواهیم شد. تنگۀ هرمز و تصویر ابرقدرتی ایران، حاصل جنگ است، نه مذاکره.

۳. مانند همیشه، لیبرال‌های درون قدرت، در پی مصالحه و محافظه‌کاری هستند. جریان سازش، فعال و صحنه‌پرداز است و می‌کوشد با ارجاع رسانه‌ای به رهبر انقلاب، مسیر سازش را هموار کند. البته واقعیت، چیز دیگری است و مواضع رهبر سوم، بسیار قاطع و غلیظ و حداکثری است. فراموش نکنیم که مذاکره‌کنندگان امروز، عاملان و حامیان برجام در دهۀ نود بودند و برجام را تصمیم نظام ـ یعنی ارادۀ شخص رهبری ـ وانمود می‌کردند. آن دروغ، امروز هم در حال تکرار است.

۴. جنگ از راه خواهد رسید. گفتگو دربارۀ مذاکره، عبث است. تقدیر ما، جنگ است و این تقدیر، برکات و حسنات دارد. فتوحات تاریخی در پیش است، اما مشروط به این‌که از مقاومت به مذاکره عبور نکنیم و از هزینه، دچار هراس نشویم. ابتلاء ایرانیان مسلمان، این است که نباید چالش را بر سازش ترجیح بدهند و از خوف تبعات مقاومت، راضی به عقب‌نشینی بشوند. لیبرال‌های درون قدرت، چه اصلاح‌طلبان سکولار و چه تکنوکرات‌های شبه‌انقلابی، جام زهر را بر سینی مزیّن به توجیه نهاده‌اند.

۵. معیار و ملاک دستیابی به حقیقت، فطرت انقلابی مردمان مبعوث خیابانی است، نه ارادۀ عمل‌گرایانۀ اصحاب سیاست. اینان خوش‌سابقه نیستند و در عمل نشان داده‌اند که به تجربه نمی‌نگرند و به دشمن، اعتماد می‌کنند. من صدای انقلاب و اصالت‌هایش را در اجتماعات مؤمنانۀ شبانه می‌شنوم، نه در میان سیاست‌مداران سازش‌جو و حداقل‌خواه. امروز خواص، تودۀ مبعوث هستند، نه سرآمدانی که اغلب، خاموش و خام هستند، یا مذاکره با آمریکا را بزک می‌کنند.