بعثت امروز ملت ایران، پرتوی از هدایت اهل بیت(ع) است
نوشتاری از حجت الاسلام محمد عابدی عضو هیأت علمی گروه قرآن پژوهی پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی
برای خیلی ها مناسبتهای شهادت اهل بیت (ع) تکرار یک واقعه تاریخی است که هر ساله نیازمند یک عرض تسلیت به امام زمان و رهبر انقلاب و همکاران و اهل محل ومسجد و خانواده است.
اما واقعیت این است که این نازل ترین بخش وظیفه هر مسلمان غیرتمند در سالگرد شهادت مصابیح هدایت و مظلومان معصوم هستی است؛
وظیفه فراموش شده ما این است که اهل بیت رسول الله را از دل تاریخ به عصر خودمان بیاوریم و توصیه ها و راهنماییهایشان را را ناظر و ملاک و نقشه راه شیوه زندگی و سبک مدیریت و رفتار شخصی و حرفه ای و سازمانی امروزمان قرار بدهیم.
در سالگر شهادت امام باقر(ع) بارها شنیده ایم که حضرت به جابر فرمود:
سلام مرا به شیعیانم برسان. قرابت و خویشی میان ما و خداوند نیست و هیچ کس به خداوند نزدیک نشد مگر با طاعت و بندگی خداوند» (أَنَّهُ لَا قَرَابَةَ بَيْنَنَا وَ بَيْنَ اللَّهِ (عَزَّ وَ جَلَّ)، وَ لَا يُتَقَرَّبُ إِلَيْهِ إِلَّا بِالطَّاعَةِ لَهُ. يَا جَابِرُ، مَنْ أَطَاعَ اللَّهَ وَ أَحَبَّنَا فَهُوَ وَلِيُّنَا، وَ مَنْ عَصَى اللَّهَ لَمْ يَنْفَعْهُ حُبُّنَا)
آیا این توصیه امام باقر(ع) برای دیروز و تنها معاصران جابر است ؟
آیا با شنیدن این توصیه، تکلیفی سیاسی، اجتماعی، اقتصادی، …در مسیر زندگی ما نباید به وجود آید؟
حقیقت این است که سخن امام باقر(ع) برای امروز ما هم هست؛ و می تواند سبک زندگی سیاسی و اجتماعی ما را جهت بدهد و باید هم چنین باشد.
برای تبیین این مطالبه، باید توجه داشت که ملاک امام برای قرابت با خدا و ولایت اهل بیت (اطاعت) برای این شبها و روزهای ملت و نظام ما چیست؟
آیا می توان برای امام باقری که مشعل هدایت بود و مظلومانه به شهادت رسید، فقط در دل حسینه ها و برخی مساجد و برخی برنامه های ماهواره ای ماتم گرفت و مجلس عزا برگزار کرد و از جان برایش گریست و اشک محبت نثارش کرد، اما پای به میدان خیابان نگذاشت و برای امور مسلمان قدمی برنداشت، فریادی نکشید، مرگ قاتلان امامان هدایت امروز را داد نزد و بر سر طاغوتهای عصر نهیب نزد!
آیا فریاد مرگ و آرزوی لعن فقط برای ابراهیم بن ولیدها و هشام بن عبدالملکهای دیروز است؟
آیا شیعه فقط یک سوگ محصور در تاریخ دارد و برای تاریخی که گذشته است گریه می کند؟
آیا شیعه امام باقر(ع) برای نتانیاهوها و ترامپهای امروز لعن و تبری و ابراز نفرتی ندارد!
هرگز که چنین باشد!
اگر بخواهیم به حقیقت عرض تسلیتها و ماتم ها و مراسم شهادتها بنگریم، باید بدانیم نه رسول الله، نه حضرت فاطمه، نه امام حسن وحسین و ….نه امام باقر،…بخشهای دیروزین از تاریخ شیعه نیستند و تاریخ شیعه محصور در گذشته نیست، بلکه چراغ راه امروز و فردای امت اسلامی است.! آنها همچون پیکری واحد، منادی وحی الهی و برنامه خداوند برای حیات بشریت هستند و محصور کردن عملی آنها در گذشته، خاموش کردن چراغ هدایت است، همان کاری که قاتلان آنان در گذشته انجام دادند. محصور کردن ائمه در دیروز تاریخ؛ تثبیت مظلومیت آنان و فراتر بردن از یک واقعه، به پروسه همیشگی است و مشارکت در ظلم و قتل و خاموشی مصابیح هدایت و شکست سفینه های نجات است.
بهتر است صریح و روشن بدانیم و به متولیان امور هشدار بدهیم که:
شیعه و مدیران و مهندسان اجتماعی و فرهنگی و مذهبی آنان در عصر حاضر نیز در صف قاتلان ائمه معصوم خواهند بود و خواهیم بود اگر به صدا و پیام آنان در عصر کنونی و در میدان و خیابان و عرصه اقتصاد و دیپلماسی امتداد ندهیم و نشنویم که امام باقر(ع) گویی می فرماید: ای جابر به شیعیانم در ایران و جبهه مقاومت و در خیابانها و میدان های حضور مردمی واقتصادی و دیپلماسی و… سلام برسان و بگو شما با اعمالتان شیعه، انقلابی، حزب اللهی هستید!
امروز حضور ملی در میدان عمل صالحی است که محبان بصیر و زمان شناس اهل بیت(ع) به آن افتخار می کنندو لازم است منطق و مبناهای نظری این حس تکلیف به آن بخش از جامعه که اهل بیت(ع)را برای مناسک و گوشه مساجد می فهمند نیز بازخوانی شود . این خود بخشی از جهاد تبیین در عرصه حضور است.
