جرم شناسی جنگ ۳
نوشتاری از حجت الاسلام علی محمدی جورکویه عضو هیئت علمی گروه فقه و حقوق اسلامی پژوهشگاه؛
جنگ و درگیریهای مسلحانه خارجی و داخلی، زمینه بسیار مناسبی را برای برخی جرایم از جمله جرایم بر ضد امنیت فراهم میسازد.
جرایم بر ضد امنیت جرایمی است که حاکمیت ملی و بنیانهای حکومت را هدف می گیرد که برخی از این جرایم مانند جاسوسی و تحریک نظامیان برای فرار از مقابل دشمن (خارجی) به استقلال و تمامیت ارضی کشور صدمه می زنند و برخی دیگر از این جرایم مانند محاربه و اغوا یا تحریک مردم به جنگ و كشتار با يكديگر به قصد برهمزدن امنيّت كشور به امنیت داخلی کشور آسیب می زنند.
عوامل جرایم بر ضد امنیت در شرایط جنگی:
- افزایش نیاز دشمن به کسب اطلاعات از داخل کشور نسبت به اهداف نظامی، اقتصادی و سیاسی و نیز نسبت محل های مورد تهاجم و میزان صدمات وارده؛
- افزایش تطمیع و تهدید دشمن نسبت به افراد مستعد همکاری اطلاعاتی با دشمن؛
- نارضایتی برخی از افراد از سیاستها و وضعیت داخلی کشور و نیز مخالفت با بخشهایی از حاکمیت؛
- بالا رفتن تمایل افراد ناسازگار و آشوب طلب به ایجاد درگیری و ناامنی داخلی؛
- اختصاص بخش بزرگی از توان نیروهای نظامی و امنیتی به مقابله با دشمن خارجی.
از این رو، تدابیر پیشگیرانه چند از سوی مردم و حاکمیت باید صورت گیرد:
حضور جدی و دائمی شهروندان در میادین و خیابانها برای خلع سلاح افراد آشوب طلب و بهم ریختن محاسبات دشمن؛
همکاری جدی شهروندان در گزارش هر نوع رفتار مشکوک جاسوسی و آشوبگرایانه؛ - تبیین دقیق و مکرر جرایم بر ضد امنیت خارجی و داخلی و واکنش های پیش بینی شده نسبت به آن از طریق رسانه ها و شبکه های اجتماعی؛
- تبیین قبح و ننگ همکاری با دشمن خارجی با هر هدفی حتی هدف اصلاح وضعیت کشور؛
- تبیین عدم امکان حل مشکلات داخلی با کمک کشور متخاصم خارجی؛
- تبیین حب وطن و جایگاه وطن دوستی در اندیشه اسلامی و ملی؛
- حضور تمام وقت و پررنگ نیروهای انتظامی در مناطق میادین و خیابانها؛
- استفاده نیروی انتظامی از نیروهای شناخته شده و داوطلب مانند بسیج برای تشکیل پلیس محله در تأمین امنیت شهری؛
- تشدید مجازات جرایم بر ضد امنیت در وضعیت جنگی توسط قانونگذار در صورت وجود خلاء قانونی؛
- بهرگیری قضات از اختیار قانونی در تشدید مجازات نسبت به جرایم بر ضد امنیت.
