برخاستن از دلِ طوفان و طوفانی شدن

برخاستن از دلِ طوفان و طوفانی شدن

نوشتاری از حجت ‌الاسلام دکتر سعید داودی عضو هیأت ‌علمی گروه قرآن پژوهی پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی

در قاموس مردان خدا، مفهومی به نام شکست راه ندارد. آنان که دل‌داده‌ی حق‌اند و بر اساس تکلیف الاهی عمل می‌کنند، تنها به لطف و عنایت پروردگار عالم دل خوش دارند. حضور در محضر خدای متعال، به آنان آرامشی بی‌نظیر و انگیزه‌ای عالی عنایت می‌کند. آنان زندگی خود را بر باور و یقین استوار ساخته‌اند و در این مسیر، تا جان در بدن دارند، برای آن باورها مجاهده می‌کنند.

پس از انجام هر تکلیفی، به سراغ تکلیفی دیگر می‌روند و پس از فراغت از هر کار مهمی، به مهم دیگر می‌پردازند؛ و در همه این احوال بر خدا تکیه می‌کنند (فَإِذا فَرَغْتَ فَانْصَبْ. وَ إِلى‌ رَبِّكَ فَارْغَبْ؛ پس هنگامی که از کار مهمی فارغ شدی، به کار مهم دیگری بپرداز و در تمام این احوال به خداوند تکیه کن و به سوی پروردگارت توجه نما). هرچه ایمان قوی‌تر باشد، انگیزه‌ها برای انجام تکالیف قوی‌تر است؛ از این رو، مؤمنان حتی در میانه‌ شکست، ناامید نیستند و پس از هر افتادنی، برمی‌خیزند.

آنان با تکیه بر خدا و با عزمی پولادین، از دلِ شکست پلی به سوی پیروزی می‌سازند. از بطنِ طوفان برمی‌خیزند و خود همچون طوفانی مرگبار بر دشمن فرود می‌آیند. در جنگ اُحد که پس از پیروزی ابتدایی، به سبب بی‌توجهی به فرمان رسول خدا (ص) در حفظ تنگه، آسیب‌های فراوانی به مسلمانان رسید و مشرکان قریش سرمست از پیروزی زودگذر از میدان خارج شدند؛ شمارى از مشرکان پیشنهاد کردند حال که مسلمانان آسیب جدی دیدند و سردارانی از آنان کشته شدند، بازگردند و به مدینه حمله همه‌جانبه کنند و کار محمد (ص) و یارانش را یکسره نمایند . به محض اینکه این خبر به گوش رسول خدا (ص) رسید، بلافاصله فرمانِ تجهیز و آمادگیِ رزمی صادر فرمود.

حضرت فرمان داد پیش از آنکه دشمنان به حرکت درآیند، تمامی مسلمانان حاضر در جنگ و حتی مجروحان غزوه اُحد، برای مقابله با آنان به پا خیزند. مسلمانان نیز با تمام وجود و سراسر توان، دعوت رسول خدا (ص) را لبیک گفتند (الَّذِينَ اسْتَجابُوا لِلَّهِ وَ الرَّسُولِ مِنْ بَعْدِ ما أَصابَهُمُ الْقَرْحُ؛ آنان که دعوت خدا و پیامبر (ص) را پس از آن همه جراحاتی که به آنان رسید، اجابت کردند [و در حالی که هنوز زخم‌های میدان اُحد التیام نیافته بود، به سوی میدان حمراءالاسد حرکت نمودند]…).

آنان حتی در برابر بیم دشمنان و هشدارهای برخی از نیروها و جاسوسان آنان، نه تنها عقب‌نشینی نکردند، بلکه با ایمانی استوارتر برای رزم آماده شدند (الَّذِينَ قالَ لَهُمُ النَّاسُ إِنَّ النَّاسَ قَدْ جَمَعُوا لَكُمْ فَاخْشَوْهُمْ فَزادَهُمْ إِيماناً وَ قالُوا حَسْبُنَا اللَّهُ وَ نِعْمَ الْوَكِيلُ؛ آنان کسانی بودند که [بعضی از] مردم به آنان گفتند: مردم [لشکر دشمن] برای [حمله به] شما اجتماع كرده‌ اند، پس از آنان بترسید! اما [با این سخن] ایمانشان فزونتر شد و گفتند: خدا برای ما کافی است و چه نیکو سرپرستی است!).

در نتیجه، به سبب روحیه‌ای پولادین و رعبی که در دل دشمنان افکنده شد، دشمن از مقابله با آنان گریخت و مسلمانان پیروزمندانه بازگشتند (فَانْقَلَبُوا بِنِعْمَةٍ مِنَ اللَّهِ وَ فَضْلٍ لَمْ يَمْسَسْهُمْ سُوءٌ وَ اتَّبَعُوا رِضْوانَ اللَّهِ وَ اللَّهُ ذُو فَضْلٍ عَظِيم؛ به همین جهت، آنان [از این میدان] با نعمت و فضل پروردگار بازگشتند، در حالی که هیچ ناراحتی به آنان نرسید و و از فرمان خدا پيروى كردند و خداوند صاحب فضل و بخشش بزرگى است).

▪️آری، در قاموس دلدادگان حضرت حق، مفهومی به نام شکست راه ندارد. آنان از میان آتش و خون برمی‌خیزند و با توکل بر خدا، در مسیر خویش تا رسیدن به فتح و ظفری دیگر استوارانه گام برمی‌دارند.