دام تشدید تنش و ابتکار کنترل نبرد رمضان در دست ایران
نوشتاری از دکتر حسین بابایی مجرد رییس اندیشکده حکمرانی پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی
رابرت پیپ با تمرکز بر حملات هوایی آمریکا و مدلسازی سناریوهای بمباران ایران، مفهومی را تحت عنوان “دام تشدید تنش”، صورتبندی کرده است که در ظرف آن مفهوم توضیح میدهد که حملات هوایی، پتانسیل توسعه جنگ به انواع و اهداف مختلف را داراست.
چراکه معمولا کشورها در قبال تجاوز هوایی، واکنش غیرمنتظره و شدیدی نسبت به طرف مقابل نشان میدهند و با نوعی تشدید افقی یا حمله موازی، چندین گره از سیستم طرف مقابل را به طور همزمان زیر آتش میبرند تا شوک سیستمی به طرف مقابل وارد آورند.
تحقق این موقعیت، دامنه جنگ را به بیش از کشورهای درگیر توسعه داده و کشورهای منطقه بلکه جهان را به عنوان بازیگران مستقل نیز در دایره اثرپذیری وارد میکند.
تشدید تنش سیستمی یعنی کنترل جنگ از دست یک بازیگر خارج شده است و مجموعهای از بازیگران را متوجه خود نموده است.
در شرایط تشدید تنش، دیگر راهبرد طرفین، وارد آوردن ضربات متقابل و محتمل(قابل پیشبینی با احتمال بالا) نیست بلکه راهبردهایی چندمرکزه، متعدد، شگفتانگیز و گیجکننده دنبال خواهد شد.
در این ارتباط، برگهایی که دشمن خواهد داشت ایجاد تنش و اغتشاش داخلی، ورود زمینی و نهایتا استفاده از بمب اتم است که در هر سه با محاذیر و موانعی روبروست:
اولی را حضور مستمر و پررنگ مردم در خیابان کنترل میکند،
دومی در ارتباط عمیق دیپلماتیک کشور با کشورهای همجوار به خصوص کشورهای غرب و شمال غرب ایران قابل هدایت است.
سومی نیز با ابهام هستهای ایران و فشار افکار عمومی جهان، ممتنع خواهد بود.
نکته مهم آنجاست که دشمن برای رفع و دفع این موانع، اقداماتی میکند لکن به در بسته میخورد؛ مثلا مانع اول را با حمله به ایستهای بازرسی وکلانتریها، ارسال بمبافکن B2 و حتی ایجاد انفجار در مسیر راهپیمایی روز قدس و نتیجتا ایجاد ترس در میان عموم میخواهد تضعیف نماید. یا برای ورود زمینی، مشغول مذاکره با تروریستهای اقلیم کردستان یا تحریرالشام برای یافتن مسیر امنی جهت ورود به ایران است.
یا برای مانع سوم همچنان به دنبال کشف ذخایر اورانیوم با غنای ۶۰درصدی ایران، نابودی آن و ایجاد امتناع جهت تمایل به ساخت بمب هستهای توسط ایران است
این صحنه نشان میدهد به جهت تشدید تنش، کنترل جنگ از دست آمریکا خارج شده است و لذا عمیقا به دنبال پنجره فرصتی برای خروج از جنگ البته با تقویت و توسعه روایت پیروزی است چراکه پیروزی معتنابهی در میدان هم نداشته است.
هفته پیشرو احیانا ظرف یک فشار معتنابه تخریبی علیه ایران منضم به یک روایت متراکم پیروزی در رسانههای جهان به عنوان مقدمهای برای خروج خواهد بود.











