کمتر موقعیت نظام­سازی به جهت احتراز جامعه دینی نسبت به تشبّه به کفار مسئله­ مند شده است؛ وجهی که در بیان رهبر معظم انقلاب در تفسیر “جهاد کبیر” در آیه ۵۲ سوره فرقان به “عدم­الاطاعه از کفار” معنا شده است. مسیر اطاعت عملی، منتج به تشبّه معرفتی و نظری خواهد شد همچنانکه مطابق آیه ۱۰۵ سوره آل­عمران، تفرق عملی، اختلاف نظری را به دنبال خواهد داشت. نظام­سازی مبتنی بر معارف وحیانی، به دنبال تأمین ظرف عدم­الاطاعه از کفار است. لکن حدود و خطوط کلی عدم‌الاطاعه لازم است مشخص شود که این مهم با تدوین و تنظیم سیاست­های کلی نظام که اصلی­ترین شأن ولی­فقیه و رهبر جامعه دینی مطابق اصل ۱۱۰ قانون اساسی است محقق می­شود. سیاست­های کلی، ضامن انسجام خطوط­مشی عمومی و همین­طور قوانین و مقررات عمومی است. با این توضیح نظام­سازی بر مبنای سیاست­های کلی را باید عامل ایجاد یکپارچگی و انسجام جریان حکمرانی و خط­مشی­گذاری در کشور با هدف عدم اطاعت از سیاسات و برنامه­های غرب تفکری دانست.