آن مردِ خدا
نوشتاری از حجتالاسلام و المسلمین محمدجواد رودگر، عضو هیأت علمی گروه عرفان و معنویت پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی؛
«رِجَالٌ لَا تُلْهِيهِمْ تِجَارَةٌ وَلَا بَيْعٌ عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ» (نور:۳۷)
به یقین یکی از مرداِن خدا، قائد شهید آیه الله العظمی سید علی خامنه ای(رض) بود که قدرش ناشناخته ماند: « فِي الْأَرْضِ مَجْهُولُونَ وَ فِي السَّمَاءِ مَعْرُوفُونَ» (نهج البلاغه:خ۱۰۲)، انسانی که انسانیت را در سه ساحت بینش ها، گرایش ها و کنش های توحیدی در متن قبض و بسط های زندگی پرفراز و فرودش متجلی ساخت. آن مردِ خدا توحید و عبودیت را در زندگی سراسر وقایع فکری، فرهنگی و مبارزات مداوم اجتماعی سیاسی اش تفسیر عملی کرد، آن انسان الهی توحید و عبودیت را نه در ذهن، بلکه در زندگی، نه از زاویه انتزاعی محض، بلکه بصورت انضمامی و در واقع براساس مدل ترکیبی انتزاعی انضمامی در همه حوادثِ حادثه و وقایعِ واقعه حیات طیبه اش مبتلور ساخت و در حقیقت امتداد اجتماعی توحید، عبودیت، ولایت و عدالت را نشان داده و نشانی هایش را در زوایای زندگی مبتنی بر معرفت و معنویت خویش به نمایش گذاشت.
در تجربه زیسته قائد شهید سَیر استعلایی و صَیر استکمال وجودی را می توان در سه ساحت علمِ صائب، اخلاقِ صادق و عملِ صالح مشاهده کرد، به گونه ای که هرچه زمان جلوتر رفت و سلوک در صراط مستقیم داشت، عرفان و معرفت او به خدا عمق بیشتر یافت، به تعبیر امام رضا(ع) در تفسیر آیه: «اهْدِنَا الصِّراطَ الْمُسْتَقيمَ»(حمد:۶) که فرمود:«اسْتِزَادَةٌ فِي الْمَعْرِفَةِ بِرَبِّهِ وَ بِعَظَمَتِهِ وَ كِبْرِيَائِهِ» (مجلسی، بحارالانوار،ج۸۲،ص۵۸) و عشق و محبت او به خدا ژرفای شدیدتری: «وَالَّذِينَ آمَنُوا أَشَدُّ حُبًّا لِلَّهِ» (بقره:۱۶۵) پیدا کرد و در مقام عملِ معطوف به مبدء و معاد مصداق: «إِنَّا أَخْلَصْنَاهُمْ بِخَالِصَةٍ ذِكْرَى الدَّارِ» (ص:۴۶) شد و از مرتبه اخلاص فعلی«مُخلِص»که: «مُخلِصينَ لَهُ الدينَ» (عنکبوت:۶۵) و: «مخلِصاً لَهُ الدين» (زمر:۲)(در زمینه اخلاص اضافی ر.ک: محمدحسین طباطبایی، ج ۱۱، ص ۱۵۸)به مرتبه اخلاص ذاتی«مُخلَص»که:«قالَ فَبِعِزَّتِكَ لَاُغْويَنَّهُمْ اَجْمَعين، اِلّا عِبادَكَ مِنْهُمُ المُخْلَصينَ» (ص:۸۳) ارتقای وجودی و استعلاء همه جانبه یافت. علامه طباطبائي در باره ُ«مخْلَصينَ» چنين مي گويد:«بندگان مخلَص، به حكم مقام بندگي و عبوديت خود در برابر ذات اقدس الهي، خود را مالك چيزي نمي دانند، جزآنچه خداي رحمان مي خواهد، اراده نمي كنند. و جز آنچه او مي طلبد، انجام نمي دهند. به حكم مخلَص بودن، خداوند آنان را براي خويش برگزيد. و آنان نيز تعلّق خاطري به غير ذات پاك خداوند، ندارند. زرق وبرق دنيا و پاداشهاي اخروي، دل آنها را مشغول نمي كند، و در دل آنها چيزي جز خدا نيست. به جهت داشتن چنين ويژگيهايي، لذت و موهبت و نعمت و روزيشان در سراي آخرت، غير از آن چيزي است كه ديگران دارند. قرآن دربارة اين افراد مي فرمايد:
اولئِكَ لَهُم رزقٌ مَعلُومُ (صافات:۴۱) آنها روزي خاصّ و ويژه اي دارند. و بهره اي كه آنها در بهشت دارند، شباهتي به بهرههاي ديگر بهشتيان ندارد. لذات و مواهبي كه مخلَصين از آن بهره مندند، لذات معنوي و روحاني است كه تا كسي درك نكند و نچشد،نمي داند كه چيست»(محمدحسین طباطبایی، المیزان، ج۱۷،ص۱۴۱). آری آن امام شهید انگار هر روزی که براو سپری می شد در حال نوسازی معرفتی و نوزایی معنوی بود، هماره در پرتو ایمان و عمل صالح در حال تصعید وجودی بود: « إِلَيْهِ يَصْعَدُ الْكَلِمُ الطَّيِّبُ وَالْعَمَلُ الصَّالِحُ يَرْفَعُهُ» (فاطر:۱۰) به گونه ای که از مرحله: « لَهُمْ دَرَجَاتٌ» (انفال:۴) به مرحله: « هُمْ دَرَجَاتٌ» (آل عمران:۱۶۳) اعتلاء پیدا کرد و در نهایت با تمام وجودش از مصادیق باهر و حقیقتا از مظاهر بارز: « مِنَ الْمُؤْمِنِينَ رِجَالٌ صَدَقُوا مَا عَاهَدُوا اللَّهَ عَلَيْهِ فَمِنْهُمْ مَنْ قَضَى نَحْبَهُ وَمِنْهُمْ مَنْ يَنْتَظِرُ وَمَا بَدَّلُوا تَبْدِيلًا» (احزاب:۲۳) شد و در فرجام حیات طیبه و انجام زندگی موحدانه و مُحبانه اش شهدِ شهادت نوشید ودر مَقام: « عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ» (آل عمران:۱۶۹) و : « فِي مَقْعَدِ صِدْقٍ عِنْدَ مَلِيكٍ مُقْتَدِرٍ» (قمر:۵۵) مُقام گزید. اینگونه هست که زعیم و مرجع شهید شیعه هماره در مسیر «شدن» و «صیرورت» گام برمی داشت و در نهایت به مرتبه: « الَّذِينَ آمَنُوا وَتَطْمَئِنُّ قُلُوبُهُمْ بِذِكْرِ اللَّهِ أَلَا بِذِكْرِ اللَّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ» (رعد:۲۸) نائل شد.
اکنون اگرصادقانه و بدون غرض ذهنی و مرض درونی، اندک توجه و تأملی در تمامی مراحل زندگی عالمانه، عاقلانه و عاشقانه آن قائد شهید کنیم به این درک عقلی و دریافت قلبی می رسیم که انسان بیدار و بینا که عمری را قیام لله: «أَنْ تَقُومُوا لِلَّهِ»(سبأ:۴۶) داشت، چگونه توانست در نهایت سلامت بینشی، گرایشی و کنشی زندگی کرده و اوج و عروج وجودی یابد تا در هر زمین و مکانی: « وَجَعَلَنِي مُبَارَكًا أَيْنَ مَا كُنْتُ» (مریم:۳۱) و هر زمان و مَکانتی: « أَلَمْ تَرَ كَيْفَ ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا كَلِمَةً طَيِّبَةً كَشَجَرَةٍ طَيِّبَةٍ أَصْلُهَا ثَابِتٌ وَفَرْعُهَا فِي السَّمَاءِ تُؤْتِي أُكُلَهَا كُلَّ حِينٍ بِإِذْنِ رَبِّهَا» (ابراهیم:۲۴-۲۵) سرچشمه خیر، برکت، نفع رسانی به فرد و جامعه آن هم در تراز «نظام امامت و امت» باشد و وجودی مبارک من جمیع الجهات و الحیثیات پیدا کند و جهان را با جهان بینی الهی و جامعه را با جهاد «فی سبیل الله»،«لله» و «فی الله» همه جانبه درونی و بیرونی اکبر(اعتقادی/اندیشه ای)، کبیر(فرهنگی/روشنگری)، اوسط(اخلاقی/تربیتی) و اصغر(دشمن بیرون/آمریکا و رژیم صهیونی) خود متحول ساخته و به تعالی تاریخی و تکامل اجتماعی بکشاند و جهت تاریخ را بسوی توحید و عدالت اجتماعی تغییر داده و به آن سوی تاریخ، سوق و سیر دهد.
این همه صیرورت و تصعید تکاملی، تحول و تعالی گروی، شناخت و شدن، آیه الله شهید خامنه ای کبیر، در ساحات و سطوح گوناگون فردی و اجتماعی اعم از اجتماعِ مَنزلی و مَدنی معلول مردِ خدا و خدایی بودن اوست. به گواهی تاریخ بشریت، تنها انسانِ خدایی است که می تواند کار پیامبرانه کرده و امام گونه مرجعیت فکری، معنوی و اجتماعی را بعهده گرفته و انسان معاصر را به سوی خدا، عبودیت و عدالت دعوت کند، زیرا:«وَمَنْ أَحْسَنُ قَوْلًا مِمَّنْ دَعَا إِلَى اللَّهِ وَعَمِلَ صَالِحًا وَقَالَ إِنَّنِي مِنَ الْمُسْلِمِينَ» (فصلت:۳۳) و از همین رهگذر مکتب حیاتبخش اهل بیت علیهم السلام را تبیین و ترویج نماید و به همین وزان معروفِ عقول محبوبِ قلوب شود: « إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ سَيَجْعَلُ لَهُمُ الرَّحْمَنُ وُدًّا» (مریم:۹۶).
آری تجربه زیسته قائد شهید و حیات طیبه اش که معلول ایمان و عمل صالح بود: « مَنْ عَمِلَ صَالِحًا مِنْ ذَكَرٍ أَوْ أُنْثَى وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَلَنُحْيِيَنَّهُ حَيَاةً طَيِّبَةً وَلَنَجْزِيَنَّهُمْ أَجْرَهُمْ بِأَحْسَنِ مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ» (نحل:۹۷) بصورت خاموش و اعلام نشده پاداش جهانی و مدال بین المللی به او بخشید که همانا تحول و تعالی جهان بسوی توحید و تکامل اجتماعی جامعه جهانی بسوی عدالت اجتماعی هست که نظام سلطه جهانی و جبهه استکباری را به عداوت و دشمنی همه جانبه با او کشاند و چنان بغض و کینه ای پیدا کردند که او را با بمب های سخت و سنگین به شهادت برسانند، لکن از امتداد وجودی اش در مقام شهادت بی خبر بودند و ندانستند که «خامنه ای شهید» بیش از هر زمانی امتداد یافته، تکثیر شده و اثرات وجودی و برکات همه جانبه پایدار و مانایی برجای گذاشته و می گذارد و با شهادتش حیات جاودانه یافته و وجود کوثری دارد که وجودی متزاید، فزاینده و تمام ناشدنی و نفادنابردار است، زیرا او که در کل زندگی اش نظر به «وجه الله» داشت، اکنون در مرتبه وجودی اش«وجه الله» شد و باقی به بقای الهی و فناناپذیر است، زیرا: «كُلُّ مَنْ عَلَيْهَا فَانٍوَيَبْقَى وَجْهُ رَبِّكَ ذُو الْجَلَالِ وَالْإِكْرَامِ»(الرحمن:۲۶-۲۷). بنابراین مکتب امام خامنه ای شهید، مانند مکتب امام خمینی کبیر که در واقع یک مکتب ممتد و در طول هم هستند هماره زنده و پاینده هست و اینک در پرتو رهبری های هوشمندانه آیه الله امام سیدمجتبی حسینی خامنه ای «سلمه الله تعالی» امتداد یافته و پویا و پایا به حیات پربرکت خود ادامه خواهد داد. به هر تقدیر خدای سبحان تضمین کرد که مجاهدت های مردانِ خدا، مانند شجره طیبه ای، آثار و اَثمار وافر و وافی برجای گذاشته و کام تشنگان معرفت و شیفتگان معنویت را سیراب و در نهایت فرد و جامعه را به مدینه فاضله توحیدی ولایی برساند و در خصوص مردِ خدایی مانند قائد شهید امت اسلام، تضمین کرد که انقلاب و نظام اسلامی به تشکیل دولت اسلامی، تکوین جامعه اسلامی و تحقق تمدن نوین اسلامی منتهی شود بمنه و کرمه.
والحمدلله رب العالمین و صلی الله علی محمد وآله الطاهرین سیما بقیه الله فی العالمین(عج)
