تاریخ گواهی میدهد که در لحظههای حساس، همه چیز به یک انتخاب خلاصه میشود. انتخابی که مرز میان بقا و فنا، میان سربلندی و ذلت را مشخص میکند. قرآن کریم در مواجهه با این لحظهها، معادلهای روشن ترسیم کرده است: خانواده در یک سوی ترازو، هدف الهی در سوی دیگر.
به گزارش روابط عمومی پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی، حجتالاسلام والمسلمین محمد عابدی، عضو هیأت علمی گروه قرآن پژوهی پژوهشگاه، در گفتوگو با قدس آنلاین از این معادله سخن میگوید و نشان میدهد چگونه فرهنگ عاشورا، صدها سال بعد همچنان مردم را به میدان میکشاند.
حضور زنانه؛ از مباهله تا کربلا
قرآن کریم در آیه مباهله، صحنهای بیبدیل ترسیم میکند. پیامبر اکرم(ص) علی، حسن، حسین و فاطمه(سلاماللهعلیها) را به میدان میآورد. عزیزترین افراد خود را برای رویارویی اعتقادی آماده میکند و از جان و آبرو و خانواده برای دفاع از اسلام مایه میگذارد. این نخستین بار نیست که چنین انتخابی رقم میخورد. سالها بعد در سرزمین کربلا، امام حسین (ع) بار دیگر خانواده خود را به میدان میآورد. حضرت زینب کبری (سلاماللهعلیها) حتی علیاصغر را در آغوش به صحنه میبرد و آنها عاشقانه در میدان حاضر میشوند.
حجت الاسلام عابدی با اشاره به این دو صحنه تاریخی تأکید میکند که فرزندان امام با او سخن میگویند: اگر ما بر حق هستیم، از مرگ ابایی نداریم. همگی در میدان نظامی حاضر میشوند. این همه برخاسته از مبنا و فرهنگی است که قرآن کریم تولید کرده است.
خانواده ابزار زندگی، نه هدف
قرآن کریم در معادله انتخاب میان خانواده و هدف توحیدی، توصیه و تأکیدش بر این است که هدف الهی را ترجیح دهید. فرزندان زینت دنیای شما هستند، خانواده زینت دنیای شماست. آنها ابزارها و وسایلی هستند که دور هم جمع شدند و شما هم با آنها زندگی دنیاییتان را اداره میکنید. اما اگر همین ابزار تبدیل به هدف شود، انسان به خاطر فرزندش، به خاطر خانوادهاش، به خاطر خودش حاضر میشود در صحنه انتخابها حق را قربانی کند.
عضو هیأت علمی گروه قرآن پژوهی پژوهشگاه با اشاره به این نکته اضافه میکند: همانگونه که یزید این کار را کرد، همانگونه که معاویه این کار را کرد و به خاطر خانواده و فرزند نالایق، جبهه حق را به آتش کشید. امام حق را زهر نوشاند. نکته اساسی این است که ما بدانیم آنچه امروز در میدان حضور مردم میگذرد، برخاسته از همین فرهنگ است.
بیش از ۱۱۰ شب حضور؛ آزمون پایداری
مردم و خانوادهها با جان و دل در میدان حاضر میشوند. این به آن معناست که ما حاضریم از خودمان، از خانواده خودمان در مسیر حق، در مسیر عدالت، در مسیر ستیز با شیطان و استکبار مایه بگذاریم. این پیام بسیار بزرگی است. شما میبینید خانوادهها قشر بزرگ میدان را تشکیل دادهاند.
دکتر عابدی با نگاهی به بیش از ۱۱۰ شب گذشته ادامه میدهد: اگر هزار و یک شب هم بگذرد، آنهایی که از اول آمدند و در میدان ماندند، خواهند ماند. اگر عدهای حضورهای شبانه را ترک میکنند، باز هم اگر خطر اساسی در نگاه آنها کشور را تهدید کند، میدان را پر خواهند کرد. در چند روز ابتدایی ماه محرم دیدم که چقدر میدانها شور حسینی به خود گرفت و مردم در میدانها حاضر هستند.
عاشورا؛ مکتبی برای همه زمانها
مردم ما مردمی هستند که بیش از هزار سال در مکتب حسین بن علی و مکتب عاشورا اشک ریختند، سوختند و با آتش عشق امام حسین(ع) دم گرفتند. آنها شنیدند که زینب کبری در صحنه حاضر شد. حسین فرزندان و خانواده خود را آورد به میدان. مردم امروز متوجه میشوند و میبینند که حالا نوبت حضور ماست، حالا نوبت حضور خانوادگی ما در میدان است.
عضو هیأت علمی گروه قرآن پژوهی پژوهشگاه درباره این حضور خانوادگی توضیح میدهد: اینکه شما میبینید خانوادهها، زنها، بچهها، اطفال شیرخوارها در کالسکهها حاضر میشوند برای میدان، این برخاسته از آن شعلههای سوزانی است که در کربلا به وجود آمد و دلها همچنان میسوزد در عشق دین، در عشق فدا شدن برای دین.
درخت انقلاب و بار آن
اگر حسین(ع) با خون خود درخت اسلام را آبیاری میکند، زینب(س) با حضور خود این درخت را پربار میکند. امروز زنان و دختران ما، کودکان ما، اطفال ما، حضورشان درخت انقلاب اسلامی ایران را مستحکمتر از گذشته میکند.
عضو هیأت علمی گروه قرآن پژوهی پژوهشگاه در پایان سخنانش با اشاره به اهمیت این حضور میافزاید: برای همین است که بدخواهان زیادی داریم. برای همین است که افراد زیادی الان هستند که دوست دارند این حضور را بشکنند و از بین ببرند. اما کور خواندند. آنها هر فکری کردند اما نفهمیدند که خداوند به بندگان خودش آگاه است. ما امور خودمان را به خدا واگذار کردیم و به میدان آمدیم. بقیهاش با خداست. حضور از ما، پیروزی از خدا. از شما حرکت، از خدا برکت.
