شجاعتِ مقتدرانه، مروتِ مؤمنانه؛ صیانت از حریمِ غیرنظامیان در آوردگاهِ نبرد

شجاعتِ مقتدرانه، مروتِ مؤمنانه؛ صیانت از حریمِ غیرنظامیان در آوردگاهِ نبرد
نوشتاری از دکتر حسینعلی بای عضو هیات علمی گروه فقه و حقوق اسلامی پژوهشگاه؛

در هیاهوی سهمگینِ نبرد، آنجا که شمشیرِ اقتدار از نیام برمی‌آید، رزم‌جامه‌یِ ما نه به کین‌خواهیِ کور، که به مروتِ اسلامی و موازینِ حق آراسته است. برخلافِ آموزش‌هایِ افراطیِ صهیونیسم که با تکیه بر افسانه‌هایِ باطلی همچون «عمالیق»، کشتنِ تمامیِ شهروندان — حتی کودکان، بیماران و سالخوردگان — را مأموریتی الهی قلمداد می‌کنند، در آیینِ دفاعیِ ما، جانِ انسانِ بی‌گناه حریمی مقدس و دست‌نیافتنی دارد.

ما وارثانِ مکتبی هستیم که نه تنها آسیب رساندن به غیرنظامیان را گناهی عظیم می‌داند، بلکه حتی قطع کردنِ درختان، آتش زدنِ مزارع و بی‌حرمتی به کالبدِ دشمن را نیز ممنوع و غیرمجاز شمرده است.
@ نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران، فراتر از باورهایِ ریشه‌دارِ دینی، خود را به الزاماتِ بین‌المللی از جمله کنوانسیون‌هایِ چهارگانه‌یِ ژنو و پروتکل‌هایِ الحاقیِ آن متعهد می‌دانند. در دکترینِ دفاعی ما، «اصلِ تفکیک میان نظامیان و غیرنظامیان» رکنی اساسی است؛ بدین معنا که نگاهِ خشم‌آلودِ سلاح، هرگز به سویِ گهواره‌ای یا سرپناه غیرنظامیان دشمن نمی‌چرخد. غیرنظامیان تحتِ هیچ شرایطی «هدفِ مستقیم» نبرد نیستند و اگر در کشاکشِ ناگزیرِ درگیری‌ها، غباری بر سیمایِ آنها نشیند، نه از سرِ تعمد، که ناشی از ماهیتِ گریزناپذیرِ جنگ یا سوءاستفاده‌یِ دشمن از مناطقِ مسکونی به عنوانِ سپرِ انسانی است.
ایران با پایبندیِ اخلاقی به «احترام به حیاتِ انسان‌ها»، همواره پیش از هر اقدامِ دفاعی، با هشدارهایِ مقتضی برای تخلیه‌یِ مناطقِ نزدیک به مراکزِ نظامی، در تلاش است تا شعله‌هایِ جنگ دامنِ مردمِ عادی را نگیرد. ما در میدانِ نبرد مقتدریم، اما این اقتدار هرگز با بی‌رحمی آلوده نمی‌شود. بی‌شک، مسئولیتِ نهاییِ هر پیامدِ ناگواری بر عهده‌یِ متجاوزانی است که با برافروختنِ آتشِ فتنه، محیطِ زندگیِ غیرنظامیان را به میدانِ کارزار بدل ساخته‌اند. ما پاسدارانِ حریمِ انسانیتیم، حتی در قلبِ آتش.