داووس مشترک؛ فصل نوین دیپلماسی علمی ایران و روسیه

به گزارش روابط عمومی پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی، در نشست مشترکی که شنبه ۲ اسفند ۱۴۰۴ به صورت برخط میان دکتر ولادیمیر موکی رئیس اندیشکده فرارشتگی سیستمی مسکو و دکتر مهدی رحیمی رئیس مرکز رشد و نوآوری پژوهشگاه برگزار شد، طرح ایجاد یک مجمع نخبگانی دوجانبه و تربیت متخصصان فرارشته‌ای بررسی شد.
در این نشست مباحث جدیدی از همکاری‌های دوجانبه در حوزه‌های آینده‌پژوهی، هوش مصنوعی و روابط بین‌الملل ترسیم شد.

معرفی ظرفیت‌ها؛ از تحقیقات بنیادی تا هوش مصنوعی
در ابتدای این نشست، طرف ایرانی به تشریح ساختار پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی پرداخت. این نهاد که از سال ۱۳۷۳ فعالیت خود را آغاز کرده، در سه بازوی اصلی «تحقیقات بنیادی»، «اندیشکده‌ای» و «مرکز رشد و نوآوری» به نهادهای علمی و حاکمیتی مشاوره می‌دهد.
تمرکز اصلی مرکز نوآوری در حال حاضر بر سه محور آینده‌پژوهی (Foresight)، توسعه سیستم‌های مبتنی بر هوش مصنوعی و روابط بین‌الملل (با تمرکز بر چین، روسیه و هند) استوار است.

گامی به سوی هم‌اندیشی دیپلماسی علم و فناوری ایران و روسیه
پیشنهاد مرکز رشد و نوآوری پژوهشگاه مشخصا برگزاری هم‌اندیشی تهران-مسکو بود. هدف از این طرح، شکل‌دهی به یک فروم گفت‌وگوی نخبگانی است که به صورت سالانه، پنج گروه کلیدی از دو کشور را گردهم آورد: اساتید دانشگاه، مقامات حاکمیتی، فعالان علم و فناوری، خبرنگاران و نخبگان جوان.

دکتر ولادیمیر موکی ضمن ابراز خرسندی از تقارن این آغازِ همکاری با ماه مبارک رمضان و اشاره به اشتراکات فرهنگی مسلمانان قفقاز شمالی با ایران، از پیشنهاد ایجاد «داووس مشترک» استقبال کرد. وی با تأکید بر ظرفیت‌های تاریخی ایران برای حل بحران‌های پیچیده، پیشنهاد داد که در حوزه آینده‌پژوهی، دو کشور روی ایده کلان‌تری همچون ایجاد «اتحادیه ملت‌های عمیق (Deep Nations)» کار کنند؛ ساختاری که به گفته وی می‌تواند در آینده جایگزینی کارآمدتر برای نهادهایی نظیر سازمان ملل باشد.

موکی در پایان با تأکید بر اهمیت حفظ «عناصر فرهنگی-اجتماعی» دو ملت، به ضرورت عملیاتی شدن پیشنهادها تصریح کرد.