آینده نگری قدرت نرم جمهوری اسلامی ایران

به گزارش اداره روابط عمومی پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی،‌ دکتر حسین خزائی عضو هیات علمی گروه فرهنگ‌پژوهی پژوهشکده فرهنگ و مطالعات اجتماعی پژوهشگاه روز پنجشنبه به دیار باقی شتافت.

مرحوم دکتر حسین خزایی از سال ۱۳۸۶ همکاری خود را با پژوهشگاه آغاز کرده بود و تاکنون مقالات متعددی از ایشان منتشر شده است؛ از جمله این مقالات: پساساختارگرایی و فرهنگ، نقش رسانه در خانواده، نقس سنت در مدرنیته، انسجام اسلامی در سیره نبوی، آسیب‌شناسی مطالعات زنان، مبانی نظری گفت و گوی تمدن‌ها و … بوده است.

یادداشت زیر چکیده‌ای از آخرین تحقیق علمی ایشان است که در ادامه از منظرتان خواهد گذشت.

آینده‌پژوهان معتقدند آینده مطلوب حاصل کنش نه واکنش نسبت به روندها، نشانه‌ها و آثاری است که اکنون شاهد آن هستیم و انتخاب می‌کنیم و برای انتخاب نیازمند برنامه‌ای جامع و برنامه‌ریزانی هستیم که شناخت عمیق و دانش‌ گسترده‌ای نسبت به روندهای مستمر، دوره‌ای و نوظهور داشته باشند و حاصل و برآیند چنین رویکردی شکوفایی استعدادها تعالی‌جویی، خودباوری، امید و … [در سطح فردی]، زیست سعادتمند، رفاه و آسایش جسمی و روانی و روحی، مشارکت‌پذیر و … [در سطح جامعه]، ایجاد آرمان و هدف مشترک، هم‌گرایی، همبستگی و … [در سطح ملی] خواهد بود.

الزاماتی که اگر به فرهنگ تبدیل شود جامعه را برای پذیرش نوآوری چاره‌جویی مسائل، اصلاح و تغییر مستمر آماده می‌کند.

وقوع انقلاب اسلامی و پیامدهای آن در دوره‌ای که نظریات متنوع مبتنی برجهان بینی‌های غیرالهی، احیاءدین و نقش‌آفرینی آن در عرصه‌های اجتماعی را باور نداشتند بار دیگر، ذهن‌ها را متوجه ظرفیت‌های عظیم دین و جهان‌بینی الهی برای طراحی و ساخت آینده در ابعاد فردی و اجتماعی ساخت. که یکی از دستاوردهای آن تولید منابع قدرت نرم بود که توجه اندیشمندان و کارگزاران را بخود جلب کرد با  شکل گیری این  قدرت، یکی از لوازم استمرار و تقویت آن شناسایی احتمالات و آینده نگری آن است. اگر بخواهیم با منطق و روش آینده‌پژوهی به مطالعه سیستمیک آینده کشور در یک افق زمانی میان‌مدت [مثلاً ۱۵، ۲۰، ۳۰ ساله] بپردازیم ابتدا بایستی صورت‌بندی اجمالی از روندها، جریان‌ها و نشانه‌های آشکار و نهان امروز ایران در این موضوع به‌دست آوریم و هر یک از آنها را به‌ تنهایی و نیز ارتباط آنها با یکدیگر را بررسی و در نهایت با سنتز آنها، آینده‌های ممکن، محتمل و مرجح را مطرح ساخت. بدین منظور صورت‌بندی دقیق از کلان‌ترین مسائل قدرت نرم تأثیرگذار به آینده را باید شناسایی و راه های تقویت آن را پیشنهاد کرد. حال سوال این است که مولفه‌های قدرت نرم ایران در آینده کدام است و پیشنهاد راه‌های تقویت و گسترش آن چیست؟

مرحوم دکتر حسین خزائی عضو هیات علمی گروه فرهنگ‌پژوهی پژوهشکده فرهنگ و مطالعات اجتماعی پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی، روز پنجشنبه مورخ ۳۰ فروردین ماه جاری دعوت حق را لبیک گفت و به دیار باقی شتافت.

روحش شاد و یادش گرامی باد…

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید