علامۀ طباطبایی و فقه شیعۀ امامیه

علامۀ طباطبایی و فقه شیعۀ امامیه
یادداشتی از حجت‌الاسلام و المسلمین محمدعلی اردستانی عضو هیأت علمی گروه فلسفه پژوهشگاه

علامۀ طباطبایی، علم‏ فقه‏ اسلامى را‏ از حیث تنوّع بحث و کثرت مسائل، وسیع‌‏ترین علوم اسلامى می‌داند؛ زیرا اسلام همۀ اعمال بیرون از شمار و همۀ حرکات و سکنات اجتماعى و انفرادى بشر را در هر زمان و محیطى و تحت هر گونه شرایطى که به وجود آید، بررسى کرده و قوانین و احکامى برای آن وضع نموده است.

البته بحث مستوفى و کامل در فنى به این وسعت و پهناورى، به مواد علمى زیادى نیازمند است و به عبارت دیگر، آیات و اخبار زیادى مى‏‌خواهد که فقیه آنها را مواد استدلال‌هاى علمى خود قرار داده و از آنها احکام مربوطه را استنباط نماید. علامۀ طباطبایی، فقه‏ شیعه را عبارت از این دانسته است:

یکم: فهم کتاب و شناختن ناسخ و منسوخ.

دوم: فهم سنت: قول و فعل و تقریر معصوم.

سوم: آشنایى با قواعد کلى فقهى و اعمال آن.

چهارم: تشخیص اخبار تقیه از غیر تقیه که بستگى به شناختن مذاق اهل‏بیت – علیهم السلام – و دانستن فتاواى حقیقى آنها و معرفت لحن کلام و اطلاع کامل به اقوال عامه دارد.

پنجم: شناختن روایات صحیح از غیرصحیح که موقوف به شناختن روات حدیث است (رجال و درایه).

ششم:‌ یک سلسله قواعد عقلى و عقلایى که در فهم کتاب و سنت به آنها نیازمند هستیم و مجموع آنها را علم اصول فقه گویند.

 

 

مطلب قبلینشست علمی «دومین اربعین از دور، ایده‌ها و برنامه‌ها» برگزار شد
مطلب بعدیپرسش‌بودگی ظهور و بروز هویت ملی در ادبیات داستانی دفاع مقدس