خوانش فقهی از حکمرانی مطلوب

به گزارش روابط عمومی پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی، به نقل از خبرگزاری رسا، نشست علمی با عنوان خوانش حکمرانی مطلوب از منظر فقه سیاسی با ارائه حجت‌الاسلام والمسلمین محسن مهاجرنیا، عضو هیئت علمی گروه سیاست پژوهشگاه برگزار شد.

فقه سیاسی و ضرورت ارائه الگوی حکمرانی مطلوب

حجت‌الاسلام والمسلمین مهاجرنیا در ابتدای این نشست با تأکید بر ضرورت ارائه الگوی فقهی برای حکمرانی مطلوب گفت: وقتی حکمرانی را در برابر فقه سیاسی قرار می‌دهیم، مستلزم آن است که فقه یک الگو برای حکمرانی مطلوب ارائه کند.

وی با اشاره به تجربه تاریخی الگوهای مختلف حکمرانی در جهان اسلام افزود: از الگوی خلافت در میان اهل سنت تا نظام ولایی در فقه شیعی و حتی نظام‌های جمهوری، همگی الگوهایی هستند که هم در نظر و هم در عمل تجربه شده‌اند.

عضو هیئت علمی گروه سیاست پژوهشگاه، نخستین گام در بحث حکمرانی را تبیین جایگاه فقه سیاسی دانست و تصریح کرد:فقه سیاسی شاخه‌ای از فقه است که سیاست را در ساحت فقه مضاف بررسی می‌کند و یک دانش درون‌فقهی است، نه صرفاً یک دانش بینارشته‌ای.

تفاوت حکومت و حکمرانی در اندیشه فقهی

حجت‌الاسلام والمسلمین مهاجرنیا با تفکیک میان حکومت و حکمرانی اظهار داشت: حکمرانی غیر از حکومت کردن است؛ حکمرانی یک فرایند است که حاصل تعامل قدرت، جامعه مدنی، بخش خصوصی و ساختارهای رسمی برای دستیابی به اهداف مشترک جامعه است.

وی در ادامه، شاخص‌های حکمرانی مطلوب را شفافیت، دسترسی آزاد به اطلاعات، اجماع و رضایت عمومی، عدالت، مسئولیت‌پذیری و مشارکت همگانی در قدرت برشمرد و تأکید کرد:تحقق این مؤلفه‌ها شرط رضایت عمومی و کارآمدی نظام سیاسی است.

عضو هیأت علمی گروه سیاست پژوهشگاه در بخش دیگری از سخنان خود با طرح سه چارچوب نظام امت و امامت، نظام دولت و ملت و نظام سیاسی امامتملت خاطرنشان کرد:هر بحثی از فقه سیاسی و حکمرانی، بدون تعیین چارچوب کلان نظری، دچار ابهام و اختلاف خواهد شد.